Dalsze losy Niestety traktat gdański nie miał okazji do wykorzystania. I Szwecja, i Rzeczpospolita były zbyt powolne w swych działaniach. Feldmarszałek Bengt Horn, który już pod koniec lata 1677 roku otrzymał rozkaz poprowadzenia dywersji z Rygi przeciwko elektorowi brandenburskiemu, pomagając w ten sposób Pomorzu i ratując oblężony Szczecin, nie udał się na czas do Inflant w celu zorganizowania wyprawy, bo wolał spędzić ten czas w Sztokholmie m.in. na przygotowaniach do swojego trzeciego ślubu. Sam zresztą nigdy nie prowadził działań na tak dużą skalę i nie zdołał się odpowiednio przygotować. Na dodatek był już poważnie chory i czuł, że akcja może przyśpieszyć jego śmierć. Nie był jednak w stanie odmówić królewskiemu poleceniu. Jego statek po przepłynięciu Morza Alandzkiego utknął pod Turku, wobec czego w dalszą podróż musiał udać się lądem. W Rydze zawitał 17/27 stycznia 1678 roku. Za późno, w międzyczasie 27 grudnia 1677 padł Szczecin. Opieszałego feldmarszałka wściekły Karol XI już 9/19 stycznia pozbawił dowództwa. Sam Horn zmarł kilka dni później.