Od tego roku jednak zaczęło szybko wzrastać zużycie gazu, na skutek podłączania nowo budowanych budynków rozwijającego się miasta, jak również masowego rozpowszechniania się technologii oświetlenia gazowego. Stale rosnący popyt na ten surowiec wymusił gruntowne zmodernizowanie instalacji zakładu, co nastąpiło w roku 1907. Wybuch I wojny światowej nie tylko nie zmniejszył, lecz spowodował wzrost zużycia gazu wykorzystywanego do ogrzewania domostw. Szczytowe zapotrzebowanie na gaz odnotowane zostało w roku 1916, wówczas produkcja gazu braniewskiej gazowni osiągnęła 1 mln m³ gazu. W kolejnych latach produkcja została już znacznie ograniczona, wskutek braku węgla potrzebnego do jego produkcji. Na gaz przerabiano wówczas torf oraz drewno, surowce nie bardzo nadające się do tego procesu. Od roku 1919 gaz zaczął pomału ustępować pola elektryczności – w tym roku oddano w Pierzchałach pierwszą elektrownię wodną w powiecie do użytku, w 1924 kolejną w środku miasta na rzece Pasłęce. Nowa technologia przyszła w samą porę, bo gazownia pracująca przez lata na maksymalnych mocach, znajdowała się w opłakanym stanie technicznym. W 1924 produkcja gazu spadła już na 480 tys. m³ gazu, wielkość ta zawierała straty sieci, wynoszące 25% produkcji gazu.