Podczas produkcji seryjnej w latach 1946–1949 zbudowano 100 egzemplarzy tego samolotu.
Historia użytkowania Pierwsze samoloty SE-161 rozpoczęły loty trasie Paryż-Algier w liniach Air France w maju 1946, następnie w lipcu latały na trasach: Paryż-Oran-Casablanca i Paryż-Marsylia oraz z Paryża do innych największych miast w Europie. W czasie eksploatacji SE-161 załogi samolotów zgłaszały problemy techniczne i awarie związane z podwoziem i systemem przeciwoblodzeniowym, silnikami które miały opinie bardzo awaryjnych, oraz posiadały krótki okres międzyremontowy. We wrześniu 1946 roku podjęto decyzję o wymianie silników w tych samolotach, Air France wymieniło na swoich samolotach silniki Gnôme-Rhône na amerykańskie Pratt & Whitney R-1830. Samoloty z nowymi silnikami oznaczono jako wersję SE-161.P7, ponadto w tej wersji poprawiono system ogrzewania kabiny, zmodernizowano system przeciwoblodzeniowy, zwiększono liczbę miejsc dla pasażerów z 33 na 44. Podwozie ulegało kilkakrotnie modyfikacjom, jednak dopiero po modyfikacji w 1951 roku osiągnięto już dobrą niezawodność i poprawę działania. Największymi użytkownikami tych samolotów były: francuskie linie lotnicze Air France (40 samolotów), siły powietrzne Francji Armée de l’air, Francuska Marynarka Wojenna. W 1949 Air France stopniowo zaczęło wycofywać samoloty SE-161 z eksploatacji.