Po zakończeniu wojny polsko-bolszewickiej w maju 1921 roku został skierowany do Wyższej Szkoły Kawalerii, którą ukończył we wrześniu 1924 roku. Następnie powrócił do 4 Dywizji Kawalerii, gdzie został dowódcą 19 pułku kawalerii, a potem przeszedł w grudniu 1925 roku na stanowisko dowódcy 9 pułku kawalerii (2 Dywizja Kawalerii), który stacjonował w Zasławiu. W lipcu 1926 roku został przeniesiony do rezerwy. Został wtedy komendantem okręgu milicji w Szepetówce.
W lutym 1927 roku ponownie powołany do wojska, został dowódcą 87 Zabajkalskiego pułku kawalerii w składzie Dalekowschodniej Samodzielnej Brygady Kawalerii, stacjonującym w mieście Spassk-Dalnij. Jako dowódca pułku wziął udział w walkach z wojskami chińskimi o Kolej Wschodniochińską. W 1929 roku ukończył kurs doskonalący dowódców, a w 1930 roku wyższy akademicki kurs dowódców przy Akademii Wojskowej im. Frunzego.