W swojej publikacji z roku 1746 Lob der Mundart wypowiedział się Bodmer za różnorodnością regionalną, piętnując autorytarne próby „tyrana językowego z Saksonii” narzucania innym swojego własnego języka. Niemniej jednak w roku 1892 Szwajcarzy przyjęli zasady ortograficzne opracowane przez Konrada Dudena, co świadczy o ich determinacji utrzymania więzi z ogólnoniemieckim językiem pisanym. W 25. wydaniu słownika Dudena z roku 2009 udział helwetyzmów wynosił ponad 900 wyrazów.
Język niemiecki w Szwajcarii a język niemiecki w Niemczech Najważniejsze różnice między szwajcarską odmianą języka niemieckiego (, ) a językiem niemieckim używanym w Niemczech ()
W zakresie słownictwa Helwetyzmy, czyli wyrazy typowe dla , pochodzą często z dialektu alemańskiego, np.: (tłusty), (rogalik), (drużyna), (śmietana), (brudnopis), (czesać), (pracować powoli)
albo z innych języków, głównie z języka francuskiego:
(niem. ) (niem. ) (niem. ) (niem. , pol. sklep papierniczy) (niem. , pol. cukiernia) (niem. , pol. pobory, pensja) (niem. , pol. chodnik) (niem. , pol. rower)
Wyrazy o identycznej formie (pisowni, wymowie), ale różnym znaczeniu::
(szwajc. kierowca, niem. wódz, przewodnik) (szwajc. właściciel domu, niem. dozorca, stróż) (szwajc. suknia, niem. spódnica) (szwajc. biec, niem.