Ponadto inwentarz Kompleksu z 1795 roku nie zawiera żadnej wzmianki o kobiercach, chociaż wymienia inne dywany. Z uwagi na powyższe, w latach 80. i 90. wielu uczonych miało wątpliwości co do pochodzenia kobierców z Ardabilu.
thumb|Kobierzec ardabilski z Los Angeles County Museum of Art W 1996 Donald King zasugerował, iż kobierce dokładnie pasowałyby do części Kompleksu znanej jako Dżannat Seraj, ale później mogły zostać przycięte by zmieścić się w innych pomieszczeniach. W 2003 Sheila Blair zwróciła uwagę na fakt, iż pochodzenie kobierców z Kompleksu w Ardabilu potwierdza obecna na nich inskrypcja. W kartuszach obu kobierców znajduje się bowiem inskrypcja z dwuwierszem z gazelu Hafeza: „Nie mam na świecie schronienia poza twymi progi;/Nie mam gdzie złożyć głowy, chyba że u twych drzwi”, po nim zaś następuje sygnatura o treści: „Dzieło nadwornego sługi, Maksuda z Kaszanu, roku 946 [tj. 1539/1540 kalendarza gregoriańskiego]”. "Schronienie" (pers. astan) to typowe określenie sanktuarium, metaforycznie używane również w stosunku do samego władcy. Ten dwuwiersz miał zatem podwójne znaczenie w przypadku kobierców przeznaczonych dla schronienia (sanktuarium) przez schronienie (szacha).