O wspomnianym w inskrypcji Maksudzie poza tym nie posiadamy żadnych wiadomości, jednak z samej treści inskrypcji wynika, iż musiał zaliczać się do służby dworskiej, co w połączeniu z jakością i rozmiarami kobierców każe przypuszczać, że zostały wykonane w królewskich manufakturach. Ponieważ niepodobna przyjąć, iż parę wykonał jeden tkacz, należy przyjąć, że: "Maksud zaprojektował układ kompozycji i nadzorował przygotowanie papierowych wzorników, na podstawie których wiązano oba egzemplarze w dwu warsztatach zaopatrywanych specjalnie w tym celu w identyczne surowce. Takie rozwiązanie tłumaczyłoby rozbieżności w technice, do jakich doszło mimo podobieństw materiałów, zdobień i rozmiarów".
thumb|Budynek Dżannat Seraj (widok od tyłu) w którym prawdopodobnie pierwotnie znajdowały się oba kobierce Rok 1539/1540 przypada na panowanie Tahmaspa (1524–1576), który rezydował wówczas w Tebrizie i kobierce mogły powstać właśnie w tym mieście. Za powstaniem kobierców w Tebrizie przemawia również ich ornamentacja i charakterystyczny, stonowany schemat kolorystyczny, niemniej, jak zauważył Walter Denny, Kaszan jest znacznie bardziej prawdopodobnym miejscem ich utkania, szczególnie wziąwszy pod uwagę fakt, że w latach 1534–1535 Tebriz znajdował się pod okupacją osmańską.