Technika, wzór i stan kobierców thumb|Fragment londyńskiego kobierca z widocznym kartuszem z inskrypcją Żaden z kobierców nie zachował się w całości. Ten z Los Angeles został znacznie skrócony, stracił cały brzeg i jego krawędź jest teraz pokryta splecionym osnowowo pasem o wyjątkowo regularnym splocie. Kobierzec londyński jest tylko nieznacznie skrócony, ale początek pola i brzegu są w znacznym stopniu efektem restauracji, dokonanej prawdopodobnie kosztem kobierca z Los Angeles. Wiele drobnych fragmentów tych kobierców rozsianych po świecie to niewątpliwie pozostałości tej restauracji. Z dzisiejszego punktu widzenia kobierzec londyński został poddany nadmiernej restauracji, zaś w przypadku kobierca z Los Angeles doszło do fundamentalnej zmiany w jego strukturze, z jego brzegami zastąpionymi przez nowo utkane, rzadkie otwarte pola. Jak pisze Moya Carey:Najwyższą rynkową wartość miały raczej całe dywany, a nie te zniszczone lub ich fragmenty. Dywan londyński był 'wyjątkowym dziełem sztuki' [...], o prawdziwie historycznym znaczeniu, ale jego integralność została naruszona, aby dopasować go do rynkowych wartości XIX-wiecznych koneserów sztukiCarey, Moya Carey, Persian Art: Collecting the Arts of Iran for the V&A. London: V&A Publishing, 2017, s.