W 1931 zakupiono 104 nowe wagony. W 1937 zbudowano nową linię wzdłuż Gipton Approach oraz nowe torowiska wzdłuż Belle Isle Road do Middleton w czterech etapach (od 1940 do 1949). Starano się budować torowiska wydzielone, a także linie całkowicie samodzielne, np. do Temple Newsam i Middleton. Tego rodzaju prace kontynuowano w latach trzydziestych XX wieku, kiedy główne drogi (np. Stanningley Road i York Road) zostały poszerzone poprzez budowę linii wydzielonych w środku traktu. Dalszych ambitnych planów w tym zakresie nie zrealizowano.
Schyłek i likwidacja Najwyższa liczba wagonów kursowała w mieście w 1927, jednak w latach późniejszych ich liczba zaczęła spadać (w latach pięćdziesiątych sieć tramwajowa w Leeds była jedną z najbardziej rozbudowanych w Wielkiej Brytanii). Okres II wojny światowej spowodował pogorszenie się stanu taboru, a potem rozwinął się indywidualny transport samochodowy. Kierowcy krytykowali w większości niewydzielone torowiska, tamujące ruch aut. Lobby autobusów i samochodów prywatnych było na wyspach brytyjskich tak silne, że powołano Komisję Królewską. Już w styczniu 1931 wskazywano, że tramwaje są przestarzałe, powodują zatory, niebezpieczeństwa drogowe, a w wielu miejscach nie są w ogóle potrzebne i powinny być stopniowo redukowane.