Powierzchnia przedplecza zaopatrzona jest w podłużną bruzdę przez środek oraz dwie pary długich i prostych, pozbawionych wyraźnego punktowania dołków przypodstawowych, z których zewnętrzne są nieznacznie krótsze od wewnętrznych. Pokrywy mają całkowicie obrzeżone, niewiele od przedplecza szersze podstawy, wykształcone w formie ostrych i mocno odstających ząbków kąty barkowe, od razu za kątami szerokie i delikatnie, stopniowo zakrzywione brzegi boczne, delikatne, zwykle niepunktowane i z tyłu słabo wgłębione rzędy oraz żeberkowato wysklepione, ale dość płaskie jak na bosaka międzyrzędy. Przynajmniej na jednej pokrywie obecny jest chetopor (punkt szczecinkowy) przytarczkowy. Skrzydła tylnej pary są uwstecznione. Stopy cechują się ostatnim członem od spodu porośniętym kilkoma szczecinkami. Genitalia samca mają edeagus o szpatułkowatym szczycie i co najwyżej szczątkowo wykształconym wyrostku na stronie spodniej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bosak czarny · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.