Złota Galera – opowiadanie fantasy, debiut Jacka Dukaja. Opublikowane w 1990 w miesięczniku „Fantastyka” (2/1990). Opowiadanie było jednym z tekstów, które zapoczątkowały nurt klerykal fiction w polskiej prozie fantastycznonaukowej.
Historia Autor napisał tekst w wieku 14 lat, a opublikował, mając lat 15.
Fabuła Akcja toczy się w dalekiej przyszłości. Do granic Imperium Ziemskiego zbliża się, dryfując w przestrzeni kosmicznej, ogromnych rozmiarów galera wykonana ze szczerego złota. Wywiadu dokonują Błogosławione Zastępy, które dowiadują się, że obiekt został wysłany przez samego Szatana, który przybywa na Ziemię, by wziąć „to, co do niego należy”, a spośród wielomiliardowej populacji przeżyje zaledwie kilkadziesiąt milionów – ci, którzy żyli zgodnie z sumieniem. Gdy galera jest już u wrót Ziemi, okazuje się, że bez duszy padają nie tylko maluczcy, ale też szef Błogosławionych Zastępów Colloni oraz jego szef, archanioł Charles Radiwill.
Odbiór i analiza Uważa się, że opowiadanie było jednym z tekstów, które zapoczątkowały nurt klerykal fiction w polskiej prozie fantastycznonaukowej.