Ale jednocześnie (...) [jest] na wskroś przesycony treściami ewangelicznymi”. Autorka przytacza także opinie innych krytyków, którzy „okrzyknęli utwór antyklerykalnym” i twierdzili, że Dukaj skupia się na „subiektywnie dolegliwym rozpychaniu się Kościoła na publicznej scenie”, zaś Zbigniew Łazowski uznał ten utwór za krytykę pod adresem mieszkańców „najbardziej katolickiego kraju Europy”.
Tadeusz Żabski w Słowniku literatury popularnej z 2006 określił debiut Dukaja „brawurowym” i ocenił, że choć „ani w warstwie językowej ani kompozycyjnej nie zaskakuje”, to „oryginalna tematyka (...) oraz pełne rozmachu wizje (...) sprawiły, że przyczynił się do ukonstytuowania nurtu polskiej sf, podejmującego problematykę wiary”.
W 2014 Piotr Gorliński-Kucik, pisząc w książce Skład osobowy: szkice o prozaikach współczesnych ocenił, że wbrew zamiarom autora „Złota Galera wpisała się w narastającą wówczas w Polsce falę antyklerykalizmu, będącą z kolei reakcją na umacnianie się pozycji Kościoła”. Potwierdził to sam autor 2 lata po debiucie: „Pojęcia nie miałem, pisząc to opowiadanie, że po Polsce przejdzie taka fala (fale?) antyklerykalizmu i Kościół wejdzie na honorową trybunę niechęci.