Zofia Bronikowska, z domu Wilson (ur. 22 stycznia 1912 w Czerniowcach, zm. 20 lipca 1958 w Nowym Targu) – polska pisarka, autorka wierszy, sztuk teatralnych, słuchowisk radiowych przeznaczonych dla dzieci, członek Związku Literatów Polskich od 1948 r.
Życiorys Córka lekarza Ryszarda Wilsona, weterana Powstania Styczniowego i Zofii z Ruńków. W 1916 wraz z rodzicami przeniosła się do Oświęcimia. Tu uzyskała w 1930 maturę. Następnie studiowała medycynę na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W 1932 wyszła za mąż za Jana Bronikowskiego, oficera Wojska Polskiego. Do 1941 mieszkała w Oświęcimiu, skąd wysiedleni przez Niemców Bronikowscy, przenieśli się do Nowego Targu. Wówczas Zofia Bronikowska poświęcała więcej czasu twórczości literackiej. Debiutowała w 1943 wydanym przez Księgarnię A. Krzyżanowskiego w Krakowie tomikiem wierszy dla dzieci "Czarodziejski Kołowrotek"M. Fazan, W. Nawrocki, Katowickie środowisko literackie w latach 1945-1967, Katowice 1969;.
Po zakończeniu wojny autorka zamieszkała w Katowicach i zajmowała się działalnością literacką. Od 1945 współpracując z Rozgłośnią Polskiego Radia Katowice, napisała ponad 20 słuchowisk, a także z prasą oraz z czasopismami młodzieżowymi.
W roku 1948 została członkiem ZLP.