do lasu poleciała.
czy też: Gdzie jest wilk? – Za górą. Co robi? – Gęsi drze.
Wśród tekstów zabaw zgromadzonych przez Rogoszównę jest wiele tekstów obscenicznych – roją się one od drastycznych wydarzeń i wątków miłosnych. Nie przeszkadza to jednak dzieciom w adaptowaniu ich do swoich potrzeb ludycznych.
W zbiorku Sroczka kaszkę warzyła znajduje się oryginalny wierszyk, zaczerpnięty wprost z folkloru wiejskiego, którego następne wersje – rymowanki są już tylko literacką adaptacją tego fragmentu: Kaczka bieży po dolinie, za nią kaczor w kożuszynie. Czekaj kaczko, dam ci cacko. Nie postoję, bo się boję, bym nie wlazła w torbę twoję.
Te trzy zbiorki Rogoszówny ujawniają zainteresowanie autorki światem dziecka i dziecięcym folklorem. Okazuje się, że to, co przetrwało w tradycji ludowej, bawiło od zarania dziejów i bawi do dziś. Ze względu na wierszowaną formę, melodyjność i rytmikę zagnieździło się w pamięci kolejnych pokoleń. Właściwości mnemotechniczne tych tekstów współgrają z potrzebą umysłowego treningu i rozwoju dzieci.