Jarosław Michał Kaczyński (ur. 25 maja 1896 w Płocku, zm. po 1945) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 25 maja 1896 w Płocku.
1 grudnia 1914, po ukończeniu Mikołajewskiej Szkoły Kawalerii w Petersburgu (), został mianowany chorążym i wcielony do 14 mitawskiego pułku huzarów. W szeregach tego pułku walczył w czasie I wojny światowej, awansując kolejno na podporucznika i porucznika.
Służył w 10 pułku ułanów w Białymstoku. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu rotmistrza ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 143. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii). 18 lutego 1928 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1928 stopień majora w korpusie oficerów kawalerii i 7. lokatą. W tym samym roku nadal pełnił służbę w 10 puł. na stanowisku dowódcy szwadronu. W kwietniu 1929 został przeniesiony do 27 pułku ułanów w Nieświeżu na stanowisko kwatermistrza. 5 stycznia 1931 został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza dwuletniego kursu 1930–1932. W październiku 1931, po zakończeniu pierwszego roku nauki, został przeniesiony do 2 pułku strzelców konnych w Hrubieszowie na stanowisko kwatermistrza. W marcu 1934 został przeniesiony do 24 pułku ułanów na stanowisko zastępcy dowódcy pułku.