27 czerwca 1935 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 1 stycznia 1935 i 1. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W 1938 zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „I zastępca dowódcy pułku”. Pod koniec sierpnia 1939 objął stanowisko komendanta Ośrodka Zapasowego 10 Brygady Kawalerii Zmotoryzowanej.
Po kampanii wrześniowej internowany na Węgrzech, skąd w styczniu 1945 trafił do niemieckiego oflagu. Po oswobodzeniu wstąpił do Ludowego Wojska Polskiego, w którym zajmował stanowiska: starszego pomocnika szefa Oddziału Organizacyjnego sztabu Kwatermistrzostwa WP (23 lipca - 24 sierpnia 1945), kierownika Sekcji Wyszkolenia Bojowego i Specjalnego Kwatermistrzostwa Wydziału Organizacyjno-Mobilizacyjnego sztabu III-go Wiceministra MON (24 sierpnia - 10 grudnia 1945) i pełniącego obowiązki szefa Wydziału Organizacyjno-Mobilizacyjnego sztabu III-go Wiceministra MON (od 10 grudnia 1945).
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1938 „za zasługi w służbie wojskowej”. Order Świętego Stanisława 2 stopnia z mieczami – 1 lutego 1917 Order Świętego Stanisława 3 stopnia z mieczami i kokardą – 21 sierpnia 1916 Order Świętej Anny 4 stopnia z napisem na szabli „Za odwagę” – 13 czerwca 1916
Przypisy
Bibliografia