Felix Ysagun Manalo (ur. 10 maja 1886, zm. 12 kwietnia 1963) – filipiński duchowny chrześcijański, twórca i pierwszy przywódca niezależnego kościoła Iglesia ni Cristo.

Urodził się w ubogiej rodzinie katolickiej, wcześnie porzucił macierzyste wyznanie. Należał do rozmaitych kościołów protestanckich, ostatecznie w 1914 założył Iglesia ni Cristo. Zbudował prężnie rozwijający się oraz wysoce scentralizowany kościół, cieszył się znacznymi wpływami politycznymi. Przez wiernych uznawany za Bożego posłańca, zapisał się również w szerszej filipińskiej kulturze. Jest patronem ulic w filipińskich miastach, w 2014 krajowa poczta wyemitowała upamiętniający go znaczek.

Życiorys Pochodzenie Urodził się w Taguig, mieście położonym około piętnastu kilometrów na południowy wschód od Manili. Był pierwszym dzieckiem Mariano Ysaguna oraz Bonifacii Manalo. Wcześnie, bo jako dwu- czy też trzylatek, został osierocony przez ojca. Inne źródła wskazują, że stało się to, gdy miał dziesięć lat. Wychowany został w głęboko religijnym środowisku katolickim. Pobożnością odznaczała się zwłaszcza jego matka, znana oprócz w zasadzie codziennych wizyt w kościele parafialnym także z głębokiego szacunku do świętego Antoniego. Rodzina, w której wzrastał Manalo, była dość uboga.