Faktowi, iż rejestracja INC zbiegła się nieomal co do dnia z wybuchem I wojny światowej, przydano później wśród jego członków religijny wydźwięk. Poczytuje się to mianowicie za znak o proroczym znaczeniu.
Manalo stał na czele utworzonej przez siebie wspólnoty do swej śmierci. Wywarł przemożny i decydujący wpływ na jej kulturę oraz organizację. Był przy tym równocześnie jej głównym teologiem. Umiejscowił się również w jej doktrynie. W 1922 ogłosił się posłańcem Bożym w Dniach Ostatnich. Tagalskie słowo, którego przy tym użył, sugo, oznacza posłańca. Istotnie używane jest ono w kontekstach religijnych. W literaturze zauważono niemniej, że niesie ze sobą dodatkowe prorocze i mesjańskie konotacje, zwłaszcza wśród tak zwanych nowych ruchów religijnych mających swe korzenie na Filipinach. W tym też właśnie kontekście Manalo wskazywał, iż to do niego odnosi się tekst wspominający o aniele ze wschodu zapisany w wersetach od pierwszego do trzeciego siódmego rozdziału Apokalipsy świętego Jana.