Twórca INC odnosił do siebie również inne fragmenty biblijne, w tym pochodzące z Księgi Izajasza. Dostrzegał zapowiedzi powierzonego mu zadania na kartach Starego i Nowego Testamentu. Wspominał tu, poza już wymienionymi księgami, Księgę Zachariasza, Księgę Malachiasza, Dzieje Apostolskie, Ewangelię Jana oraz Ewangelię Mateusza. Jego Kościół miał być bezpośrednią kontynuacją struktur kościelnych ustanowionych przez Jezusa Chrystusa. Jest przy tym grupą antytrynitarną i unitariańską. Oddaje cześć jedynie Bogu Ojcu oraz nie uznaje boskości Chrystusa. Centralną postać chrześcijaństwa uważa wyłącznie za wyniesionego ponad wszystkich ludzi człowieka. Za jedyne pismo święte uznaje Biblię. Interpretacja tekstu kanonicznego należy przy tym do posłańców Boga. Kościół nie bierze udziału w ruchu ekumenicznym oraz jest wyraziście antykatolicki. Uważa się też za organizację, poza którą nie jest możliwe zbawienie. Specyficzny zestaw wierzeń, odstający w dużej mierze od potocznie rozumianej chrześcijańskiej ortodoksji, pomógł mu wykształcić własną, charakterystyczną kulturę. Na odrębność INC wpływa również silnie zakaz spożywania przez jego członków krwi.