Józef Mieczysław Szmeja (ur. 16 stycznia 1953 w Pełczycach) – polski biolog i ekolog, profesor nauk biologicznych, pracownik naukowo-dydaktyczny Uniwersytetu Gdańskiego .

Życiorys W 1972 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Filomatów Chojnickich w Chojnicach, a w 1977 studia biologiczne na Uniwersytecie Gdańskim (UG) i związał z tą uczelnią całą swoją karierę zawodową. W 1985 obronił na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi UG pracę doktorską Biologia i ekologia populacji Lobelia dortmanna (promotor: prof. Hanna Piotrowska) i od tego roku zatrudniony na stanowisku adiunkta w Katedrze Ekologii Roślin i Ochrony Przyrody. Po doktoracie uzyskał stypendia naukowe rządu francuskiego i Szwajcarskiej Fundacji Badań Naukowych, odbył staże naukowe na Uniwersytecie w Rennes (1988–1989) i Uniwersytecie Genewskim (1991). W 1992 roku otrzymał stopień doktora habilitowanego nauk przyrodniczych w zakresie biologii, na podstawie rozprawy Struktura, organizacja przestrzenna i demografia populacji isoetydów. Studium ekologiczne roślin podwodnych. W 1995 roku utworzył w katedrze Pracownię Ekologii Wód Słodkich, którą kierował do 2020. W 1999 roku otrzymał tytuł profesora nauk biologicznych i objął funkcję kierownika Katedry Ekologii Roślin na Wydziale Biologii UG, którą pełnił do 2021.