Wypromował siedmiu doktorów nauk biologicznych, w latach 1996–2005, 2008–2016 członek Senatu UG.
W swoich badaniach zajmuje się biologią i ekologią roślin wodnych (hydrofitów), przede wszystkim zagrożonych wyginięciem isoetydów, optymalizacją metod ochrony ich siedlisk i środowisk (jezior lobeliowych) w Polsce, a także zaburzeniami struktury i funkcji roślinności w ekosystemach wodnych pod wpływem antropopresji i współczesnych zmian klimatu.
Członek organizacji i towarzystw naukowych, ciał opiniotwórczych i doradczych: Polskiego Towarzystwa Botanicznego (od 1975); Gdańskiego Towarzystwa Naukowego (od 1992); Rady Naukowej Słowińskiego Parku Narodowego (1992–1998); Komitetu Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk (1993–1998); Komitetu Badań Naukowych (zespół P04, 1994–2005); Rady Naukowej Parku Narodowego „Bory Tucholskie” (od 1996, od 2018 przewodniczący Rady); Uniwersyteckiej Komisji Akredytacyjnej (zespół studiów przyrodniczych, 2000-2005); Państwowej Rady Ochrony Przyrody (2004–2009); Polskiej Komisji Akredytacyjnej (2005–2008); Komitetu Ekologii Polskiej Akademii Nauk (2007–2014); Zespołu Integracyjno-Eksperckiego Biologii Roślin Polskiej Akademii Nauk (2009, 2010);