Była więziona przez Japończyków przez około 9 miesięcy. Z jej wspomnień wynika, że w styczniu 1944 roku podsłuchała rozmowę Tanaki z jego przełożonym, podczas której omawiano plany pacyfikacji jej rodzinnej wsi. Gdy zauważyła jednego z sąsiadów, który przypadkowo przechodził pod budynkiem, w którym była przetrzymywana, miała go ostrzec o planach okupanta. Mieszkańcy wioski zdołali uciec na czas, lecz w konsekwencji Rosa została oskarżona o szpiegostwo i poddana torturom. Szczęśliwym trafem kolejnej nocy bojownicy Hukbalahap zaatakowali areszt, by uwolnić swoich uwięzionych towarzyszy. Zabrali ze sobą również Rosę, lecz ze względu na fakt, iż była nieprzytomna, porzucili ją na poboczu drogi, gdzie niedługo później przypadkowo odnalazła ją jej kuzynka.
Minęło wiele miesięcy, nim doszła do siebie pod względem fizycznym i psychicznym. W ostatnim okresie wojny kilkukrotnie uniknęła śmierci z rąk Japończyków.
Losy powojenne Po zakończeniu okupacji wraz z matką przeniosła się do Angeles, gdzie obie pracowały jako praczki przy miejscowej bazie wojskowej. Wkrótce poznała starszego o dwa lata filipińskiego żołnierza o imieniu Domingo, którego poślubiła we wrześniu 1945 roku.