Wyznała mężowi, iż w czasie okupacji została zgwałcona, nie wyjawiła jednak, że przez wiele miesięcy była niewolnicą seksualną.

Po zwolnieniu do cywila Domingo pracował jako niewykwalifikowany robotnik. Rodzina żyła w bardzo skromnych warunkach. Mieszkali najpierw w Angeles, skąd później przenieśli się do Pasay, a następnie do Santa Cruz. W 1947 roku urodziła się im córka Rosalinda, a dwa lata później druga córka – Rosario. Rosa nadal zmagała się dolegliwościami fizycznymi i psychicznymi, powstałymi na skutek tortur i gwałtów. Obrażenia, które odniosła, spowodowały m.in. permanentne problemy z mową oraz częsty ślinotok. Dręczyły ją senne koszmary. Nie była także w stanie nawiązać w pełni satysfakcjonującej relacji seksualnej z mężem.

Wiosną 1950 roku Domingo został uprowadzony przez członków Hukbalahap, walczących teraz z prozachodnim rządem Filipin. Mimo że został przymusowo wcielony w szeregi partyzantki, wkrótce awansował na dowódcę oddziału. W marcu 1951 roku sprowadził Rosę do swojej bazy w górach, skąd jednak uciekła po trzech miesiącach. W grudniu 1951 roku urodziła Domingowi trzecie dziecko, syna Jesusa. Nie zobaczyła więcej męża, który w listopadzie 1953 roku zginął w starciu z filipińską armią.