Odmiana rzeczownika W języku węgierskim nie ma rodzajów gramatycznych. Polskiej odmianie rzeczownika przez przypadki i używaniu ich z przyimkami odpowiadają końcówki okolicznikowe dodawane do wyrazów. Ta „deklinacja”, która powinna być nazywana aglutynacją, jest niczym innym jak prostym „dolepianiem” odpowiednika polskiego przyimka na końcu wyrazu. I tak: vonat-ban oznacza dosłownie „pociąg-w” (= „w pociągu”) – samo słowo właściwe poprzez dodanie tej końcówki przyimkowej nie zmienia formy, jak w języku polskim.
nazwa przypadkukońcówkiznaczenieprzykładnominativus – (mianownik) vonat – pociągaccusativus -t (biernik) vonatot (głoska o jest spójką) dativus -nak, -nek (celownik) vonatnak – pociągowi essivus-formalis -ként jako vonatként – jako pociąg essivus-modalis -ul, -ül w jaki sposób lengyelül – po polsku illativus -ba, -be do wnętrza (D); w (B) vonatba – do pociągu inessivus -ban, -ben w (Ms) vonatban – w pociągu elativus -ból, -ből z (D) vonatból – z pociągu allativus -hoz, -hez, -höz do zewnątrz (D); ku (C) vonathoz – ku pociągowi adessivus -nál, -nél przy (Ms); u (D) vonatnál – przy pociągu ablativus -tól, -től od (D) vonattól – od pociągu sublativus -ra, -re na (B) vonatra – na pociąg superessivus -n, -on, -en, -ön na (Ms) vonaton – na pociągu delativus -ról, -ről z (D);