Jingwen, który w trakcie napadu odniósł poważną ranę, osiem miesięcy później w Nanningu zmarł na dyzenterię, wcześniej prosząc, by jego prochy wraz z sutrą zostały pochowane na górze Jizu. Xu niósł urnę z jego prochami przez kolejne trzysta sześćdziesiąt dni wędrówki w bardzo trudnych warunkach, zanim dotarł na górę Jizu i pochował je w uznawanym za przynoszące pomyślność miejscu.

Po tak długiej podróży, w której często z narażeniem życia pokonał ekstremalne trudności, takie jak ciągłe zimno, deszcz, głód czy wichury, dokuczało mu wiele dolegliwości i kontuzji, zaś Gu Xing ostatecznie go opuścił. Jego dzienniki urywają się gwałtownie cztery dni później, stąd nie opisują jego drogi powrotnej. Według Chen Hanhuia (1589-1646) Xu spędził trzy miesiące, kompilując gazeter góry Jizu dla wodza Mosuo Mu Zenga (1587-1646), który miał siedzibę w pobliskim Lijiang (z tego gazetera do dziś ocalały jedynie fragmenty). Później udał się do domu, najpierw na lektyce dostarczonej przez Mu, później zaś łodzią wzdłuż Jangcy. Na miejsce dotarł latem 1640, przy czym cierpiał na choroby skóry i stóp i jego zdrowie zaczęło gwałtownie się pogarszać. Według jego przyjaciela, Ji Menglianga: „Odtąd [Xu] mógł już wędrować tylko w swoim umyśle.