Te relacje z podróży zalicza się czasami do szerszego gatunku „pism nieformalnych” (小品, xiaopin), jak jednak zauważa Tina Lu, pisarstwo Xu Xiake wykraczało poza przyjętą literacką konwencję, bowiem:Podróżował przez nieznany krajobraz, który był dla niego interesujący właśnie dlatego, że nie można go było zamienić w prywatną przestrzeń. W przypadku każdej lokacji sporządzał listę wyróżniających się miejsc i specyficznych trudności w pokonywaniu terenu; jego podróż prowadziła do tego co było poza, nie zaś - jak to często bywało w przypadku podróżników późnej epoki Ming - do jakiegoś terytorium znajdującego się w nich samych. Nie pisał o wspomnieniach z dzieciństwa, o pragnieniu zjednoczenia się z krajobrazem lub nieoczekiwanych spotkaniach. Znajdujemy u niego bardzo niewiele z głównego projektu pism nieformalnych, to znaczy przepojenia czegoś całkowicie niemożliwym do podrobienia głosem.