Kaplica jako cel turystyczny W 1804 r. miał premierę dramat Friedricha Schillera pt. „Wilhelm Tell”, a w roku 1829 oparta na tekście dramatu opera „Wilhelm Tell” Gioacchino Rossiniego, które spopularyzowały postać szwajcarskiego bohatera. W tym czasie w krajach alpejskich żywo zaczęła się rozwijać turystyka, więc kaplica Tella stała się jednym z obowiązkowych punktów dla turystów podążających szlakiem przez Przełęcz Świętego Gotarda lub przez przełęcz Furka. Był wśród nich m.in. Juliusz Słowacki, który podczas swej alpejskiej podróży w towarzystwie trzech braci Wodzińskich oraz Juliusza Grużewskiego 14 sierpnia 1834 r. wyruszył łodzią z Flüelen w kierunku Lucerny. Podróżnicy zatrzymali się przy kaplicy (oglądali obiekt w wersji widocznej na górnej ilustracji). Juliusz Słowacki w liście do swojej matki, datowanym w Genewie 21 sierpnia 1834 r., pisał: Byłem w kaplicy Will. Tella – łódka nasza zatrzymała się na skale, z której [powinno być: na którą] bohater nasz wyskoczył, Gesslera na jezioro odepchnąwszy. Kaplica ta, tylekroć rysowana, znajomą ci, Mamo, być musi... Obraz kaplicy pojawił się później w napisanym w 1836 r.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kaplica Wilhelma Tella nad jeziorem Urner · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.