B – trzecia seria wagonów silnikowych systemu tramwajowego w Monachium. Cechowały się one konstrukcją zbliżoną do produkowanych od 1898 r. tramwajów typu A. W przeciwieństwie do typu A wagony typu B posiadały cztery okna i zaokrąglone ściany czołowe. Pierwszych pięć tramwajów podtypu oznaczonego jako B 1 dostarczono w 1908 r. W kolejnych latach dołączyły do nich jeszcze 44 tramwaje, które oznaczono jednak jako podtyp B 2.3, ponieważ posiadały one wózki Maximum zamiast wózków z osiami skrętnymi. W latach 1909–1910 wymontowano osie skrętne ze wszystkich wagonów serii B 1 i zastąpiono wózkami Maximum. Przebudowane wagony oznaczono jako podtyp B 1.3. W 1956 r. wszystkie wagony typu B wycofano z eksploatacji, nie zachowując żadnego do celów muzealnych.

Siedem doczep podtypu b 1.43 wyprodukowano na wzór doczep typu A 1.43 z wagonów tramwaju konnego. Niektóre dawne wagony tramwaju parowego zostały również przerobione na doczepy dla tramwaju elektrycznego. 20 doczep oznaczono jako podtyp b 2.44. Wszystkie zostały wycofane z ruchu między 1928 a 1938 rokiem.