Historia mały|lewo|Tramwaj typu B na Sonnenstraße (ul. Słoneczna) przy starym kościele św. Mateusza W ramach dalszej rozbudowy sieci tramwajowej Monachium przez Münchner Trambahn AG, oprócz serii Z i A, niezbędne były dodatkowe tramwaje. Münchner Trambahn AG zdecydowało się na zakup nowych wagonów, które konstrukcją przypominały serię A, ale różniły się od niej przede wszystkim mocniejszymi silnikami i osiami skrętnymi. Typ B miał również bardziej zaokrąglone nadwozie i biało-niebieski lakier, który był powszechny aż do serii R oraz serii metra A i B w Monachium. W 1908 roku Waggonfabrik Josef Rathgeber dostarczyła pierwszych pięć tramwajów, znanych jako podtyp B 1. W trakcie eksploatacji okazało się jednak, że osie skrętne nie nadają się do warunków monachijskich. Dlatego we wszystkich pięćciu wagonach podtypu B 1 usunięto osie skrętne i zastąpiono je wózkami typu Maximum, które sprawdziły się już w serii A. Przerobione tramwaje oznaczono jako podtyp B 1.3. Na życzenie Münchner Trambahn AG w kolejnych 44 wagonach podtypu B 2.3, także dostarczonych w 1908 r., fabrycznie zamontowano wózki Maximum.