thumb|Amerykańscy żołnierze schodzą na brzeg na plaży Utah w D-Day Niosąc karabinek na lewym ramieniu, a jednocześnie trzymając pistolet kalibru .45 nad wodą sięgającą do pasa, Schroeder przeszedł ostatnie 91 metrów dzielących go od łodzi desantowej do plaży, próbując przebyć pozostały dystans tak szybko, jak to możliwe, ze względu na ogień wroga. Lądujący żołnierze napotkali ogień karabinów maszynowych z niemieckich bunkrów, ostrzał artyleryjski, miny podwodne, drut kolczasty i okopy. Zadaniem kompanii Schroedera było przełamanie ufortyfikowanego falochronu wroga, a następnie wyzwolenie wioski położonej ok. 8 km w głąb lądu. Połowa jego ludzi została ranna lub zginęła, a sam Schroeder został dwukrotnie postrzelony w lewe ramię.

Był hospitalizowany w Anglii, a później w Karolinie Południowej i prawie amputowano mu ramię z powodu odniesionych ran. Zapytany później, czy wiedział, że będzie pierwszym żołnierzem na plaży, powiedział: „Wiedziałem, że moja kompania jest w pierwszej fali, ale nie wiedziałem, że tak naprawdę dostanę się jako pierwszy na brzeg. Poza tym byłem zbyt przerażony, żeby o tym myśleć”. Następnie w notatce prasowej Pentagonu okrzyknięto go „pierwszym żołnierzem, który najechał Europę”.