„The Baltimore Sun” napisał później o Schroederze: „Kiedy jego but dotknął francuskiej ziemi, był to wspaniały moment w historii”. Podczas II wojny światowej Schroeder zdobył Srebrną Gwiazdę, Brązową Gwiazdę i Purpurowe Serce, a także wiele innych odznaczeń.

Powojenna służba Po II wojnie światowej Schroeder pozostał w armii jako oficer zawodowy, pełniąc czynną służbę w sumie przez 30 lat. Pod koniec lat czterdziestych mieszkał wraz z rodziną w Japonii, gdzie w stopniu majora wchodził w skład sił okupacyjnych. Po wybuchu wojny koreańskiej w 1950 roku był oficerem operacji lotniczych, koordynującym wsparcie powietrzne dla sił lądowych i planującym ataki bombowe. Po zakończeniu wojny w Korei w 1953 roku brał udział w analizie taktyk bojowych z czasów II wojny światowej, prowadzonej przez British Staff College. Jednym z jego kolegów był izraelski dowódca wojskowy i przyszły premier Izraela Icchak Rabin. Później Schroeder służył krótko podczas wojny w Wietnamie. W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych często wyjeżdżał w delegacje zagraniczne, w tym do Anglii, Grecji i Turcji.