Stanisław Józef Żurek (ur. 3 maja 1911 w Krakowie, zm. 11 lipca 1979 w Runcorn) – podpułkownik pilot Polskich Sił Powietrznych, dowódca dywizjonu 304, kawaler Orderu Virtuti Militari, odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego i Krzyżem Wybitnej Służby Lotniczej.
Życiorys W 1934 r. ukończył Państwową Szkołę Przemysłową w rodzinnym Krakowie. Został powołany do odbycia służby wojskowej, w czerwcu trafił na przeszkolenie do obozu lotniczego Przysposobienia Wojskowego w Łucku. We wrześniu został skierowany na kurs unitarny do Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty. Po jego ukończeniu w styczniu 1935 r. rozpoczął naukę w Szkole Podchorążych Rezerwy Lotnictwa w Dęblinie, którą ukończył we wrześniu.
Jako oficer rezerwy został przydzielony do 2. pułku lotniczego. W 1938 r. został awansowany na stopień podporucznika. Po wybuchu II wojny światowej został ewakuowany przez Rumunię do Francji i trafił do polskiej bazy w Lyon-Bron. Po klęsce Francji czekała go kolejna ewakuacja, tym razem do Wielkiej Brytanii. Zgłosił się do służby w Polskich Siłach Powietrznych, otrzymał numer służbowy RAF P-1102. Po pobycie w bazie lotnictwa polskiego w Blackpool został skierowany do 6 Air Observers Navigation School. Ukończył ją w czerwcu 1941 r. i został skierowany do 18 Operational Training Unit na kurs zgrywania załóg bojowych.