W sierpniu 1942 r. otrzymał przydział do dywizjonu 304, brał udział w lotach nad Zatoką Biskajską na poszukiwanie niemieckich okrętów podwodnych. 2 września tegoż roku brał udział w ataku na włoski okręt podwodny z wykorzystaniem bomb i broni maszynowej. Włoski okręt został ciężko uszkodzony i wyłączony ze służby do listopada.

W listopadzie 1944 r. objął w dywizjonie stanowisko dowódcy eskadry B. 3 stycznia 1945 r. powierzono mu stanowisko dowódcy dywizjonu 304, które zdał w październiku. Następnie służył w Dowództwie Polskich Sił Powietrznych, od 1 grudnia 1945 r. był dyrektorem Public Relations. Mimo tego wykonywał nadal loty. 18 stycznia 1946 r., podczas ćwiczebnego lądowania na jednym silniku, jego Warwick (nr ser. HG273, oznaczenie QD-X) uległ katastrofie na skutek pożaru silnika. Zginął instruktor, a Stanisław Żurek został ranny. 18 czerwca został oddelegowany do dowództwa Coastal Command, 20 lutego 1947 r. objął tam stanowisko polskiego oficera łącznikowego.

Po demobilizacji nie zdecydował się na powrót do Polski, pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii.