Opera kameralna (ang. chamber opera, wł. opera da camera, fr. opéra de chambre) – określenie utworów operowych napisanych do wykonania z zespołem kameralnym, a nie z pełną orkiestrą. Zazwyczaj jest to utwór krótki, wykonywany przez małą orkiestrę (zespół kameralny), o uproszczonej inscenizacji scenicznej i trwający dość krótko.
Historia Określenie opera kameralna zostało po raz pierwszy użyte w literaturze naukowej przez w 1902. Jednakże termin opera kameralna był używany do określenia wcześniejszych kompozycji muzycznych. Początkowo opera kameralna odnosiła się do małych przedstawień prywatnych, bez chóru, w książęcym salonie, z okazji uroczystości rodzinnych. W stosunku do twórczości z końca XIX wieku terminu tego zaczęto używać dla odróżnienia od wielkiej opery romantycznej i dramatu muzycznego Richarda Wagnera, termin ten był używany w odniesieniu do różnych gatunków operowych o mniejszych rozmiarach pod względem fabuły, przestrzeni i obsady – często tylko w jednym akcie. Wcześniejsze utwory również są określane jako opery kameralne, np.