Szczególnie okrutnie pastwiono się nad Żydami i księżmi. Oprócz szykan i bicia stosowano lżenie i naigrawania. Księdza Zygmunta Nadrowskiego zmuszano do jedzenia mydła, obwożono w "procesji" z miotłą po placu apelowym, kazano śpiewać pieśni łacińskie. Żyda Szulima, który odmówił zjedzenia kiełbasy wieprzowej z przyczyn religijnych, choć był krańcowo wygłodzony, zakatowano bykowcami i pięściami na śmierć. Żyda Kołnierza również zabito w podobny sposób, a nawet pastwiono się nad jego zwłokami. Szczególnie bezwzględnie potraktowano ludzi schwytanych podczas ucieczki w Kozolinie (zbiegło pięciu, dwóch zastrzelono podczas pościgu, trzech schwytano). Ciała (od czasu zarządu komendanta Maja) grzebano w dołach na terenie obozu, przysypywano wapnem, ale nie zakopywano, w oczekiwaniu na kolejnych zmarłych.
Upamiętnienie Po wyparciu Niemców, 4 kwietnia 1945, szczątki niektórych ofiar były ekshumowane. Pochowano je na cmentarzu parafialnym we wspólnej mogile, razem z prochami ofiar egzekucji w centrum Gralewa, która odbyła się 4 sierpnia 1943, w której powieszono m.in. Feliksa Kurpińskiego albo Karpińskiego, więźnia obozu.