thumb|Szymon An-ski i Szmuel Niger Szmuel (Samuel) Niger, właśc. Szmuel Czarny (, ur. 1883 w Dukorze, zm. 24 grudnia 1955 w Nowym Jorku) – żydowski pisarz, krytyk literacki i historyk tworzący w języku jidysz.

Życiorys Pochodził z rodziny chasydzkiej (Chabad-Lubawicz), syn Zeewa Wolfa i Brochy. Brat poety, Daniela Czarnego i działacza Bundu, Barucha Vladcka Czarnego.

W młodości uczęszczał do jesziwy w Mińsku i przygotowywany był do ordynacji rabinackiej. Zetknął się jednak z ideologią syjonistyczną i socjalistyczną. Porzucił naukę i związał się ze środowiskiem sejmistów, a następnie z Syjonistyczno-Socjalistyczną Partią Robotniczą. Działał w partyjnej propagandzie, używając pseudonimu „Awreml”.

Pierwsze prace publikował w 1904 roku w języku hebrajskim i rosyjskim. Jego działalność publicystyczna i polityczna doprowadziła do jego wielokrotnego aresztowania, przebywał w więzieniach m.in. w Kijowie, Warszawie i Odessie. Był ofiarą tortur, miał także zostać zabity, od egzekucji uratowała go jednak interwencja rodziny. Po rewolucji 1905 roku porzucił działalność polityczną i skupił się na działalności kulturalnej.