Julius Evola był zwolennikiem systemu kastowego, w którym upatrywał resztek prastarych procesów inicjacji, a zwłaszcza pogardy dla działań jednostki w miejsce struktur rodowych (w jednej kaście się dany człowiek rodzi, w tej samej umiera – nie istnieją możliwości przejścia z jednej do drugiej lub mieszania się kast).
Nietzscheanizm Jego głównymi inspiracjami filozoficznymi były twórczość Fryderyka Nietzschego, Carlo Michelstaedtera i Otto Weiningera. Jako jeden z nielicznych interpretatorów Nietzschego przyjął jego koncepcję wiecznego powrotu.
Ezoteryka
Evola nawiązał również kontakt z kręgami ezoterycznymi – m.in. z masonem rytu szkockiego i przywódcą włoskiego neopitagoreizmu Arturo Reghinim; współpracował z pismami Ignis, Atanór, Bilychnis, Ur i Krur, wokół których około 1926 powstała Grupa UR „dążąca do nadania wysokiej wartości kulturze hermetycznej i ezoterycznej”. Grupa Ur była zwieńczeniem drogi, którą zapoczątkował badaniem doktryn orientalnych, a zwłaszcza tantr starożytnych Indii.
Antyfeminizm Evola utożsamiał kobiety z kultami chtonicznymi (zw. z ziemią) i lunarnymi (zw.