Tematyce rasy, w potrójnym ujęciu: jako kategorii fizycznej, psychicznej i duchowej, poświęcił E. książki: Tre aspetti del problema ebraico (Roma 1936, Padova 1978), Il mito del sangue (Milano 1937, Padova 1978),Indirizzi per una educazione razziale (Napoli 1941, Padova 1979), Sintesi di dottrina della razza (Milano 1941, Padova 1978; przekł. pol. /fragment/: Duch arystokratyczny a rasizm, "Fronda" 1994 nr 2/3); zainteresowania ascetycznymi szkołami orientalnymi kontynuował pracą o buddyjskiej "doktrynie Przebudzenia": La dottrina del Risveglio (Bari 1941, Milano 1973).
Rasizm postulowany przez Evolę posiadał znamiona elitaryzmu i arystokratyczności, co wpędziło barona w konflikt ideowy z niemieckim myślicielem Alfredem Rosenbergiem, dla którego rasizm miał wymiar bardziej kolektywny i zbiorowy. Oprócz tego myślicieli poróżnił stosunek do Imperium Rzymskiego i jego spuścizny w postaci Świętego Cesarstwa Rzymskiego, jakie Evola (w dużym stopniu – za ostatniego europejskiego polityka wiernego tradycji pierwotnej uważał Fryderyka II Hohenstaufa) aprobował, natomiast Rosenberg wychwalał w swoich pismach walczących z Rzymem Germanów, a potem Sasów pod wodzą Widukinda.
System kastowy