Piłodziób wyżynny (Momotus aequatorialis) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny piłodziobów (Momotidae) występujący w górach zachodniej Ameryki Południowej. Jest klasyfikowany jako gatunek najmniejszej troski.
Systematyka Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał angielski ornitolog John Gould w 1858 roku na łamach „Proceedings of the Zoological Society of London”. Autor nadał ptakowi nazwę Momotus aequatorialis. Jako miejsce typowe podał Archidona w Ekwadorze.
Obecnie wyróżnia się dwa podgatunki: M. a. aequatorialis Gould, 1858, M. a. chlorolaemus Berlepsch & Stolzmann 1902.
Od 1945 roku piłodziób wyżynny był uważany za jeden z 20 podgatunków piłodzioba wspaniałego (M. momota) występujących od północno-wschodniego Meksyku do północnej Argentyny. Pod koniec XX i na początku XXI wieku niektórzy autorzy uznawali piłodzioba wyżynnego za odrębny gatunek, ale w 2004 roku South American Classification Committee (SACC) zdecydował ponownie włączyć ten takson do M. momota. Na podstawie przede wszystkim kompleksowej pracy F.G. Stilesa z 2009 roku A review of the genus Momotus (Coraciiformes: Momotidae) in northern South America and adjacent areas takson M. momota podzielono na 6 osobnych gatunków: M. momota (piłodziób wspaniały), M. coeruliceps (piłodziób modrogłowy), M.