Ekologia i zachowanie Piłodziób wyżynny występuje głównie w wilgotnych lasach górskich, często w pobliżu strumieni, na obrzeżach lasu i w lasach wtórnego wzrostu, często blisko siedlisk ludzkich. Jest gatunkiem wszystkożernym, ale zjada głównie stawonogi oraz owoce, stwierdzono także polowania na niektóre gatunki oposków. W 2022 roku zaobserwowano jak piłodziób wyżynny zjada endemicznego dla Kolumbii węża Atractus manizalesensis. Długość pokolenia jest określana na 4,2 roku.
Rozmnażanie Bardzo mało wiadomo o rozmnażaniu tego gatunku. Gniazda nie są opisane, ale uważa się, że podobnie jak u innych gatunków z rodzaju Momotus są wykopywane w skarpach nad brzegami rzek. Okres lęgowy nie jest określony.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN piłodziób wyżynny jest klasyfikowany jako gatunek najmniejszej troski (LC, ). Liczebność populacji nie została oszacowana. Trend liczebności populacji oceniany jest jako spadkowy ze względu na wylesianie w obrębie zasięgu występowania gatunku.
Przypisy
Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Piłodzioby Kategoria:Taksony opisane przez Johna Goulda Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1858 roku Kategoria:Fauna Boliwii Kategoria:Fauna Ekwadoru Kategoria:Fauna Kolumbii Kategoria:Fauna Peru