5 maja 1921, w stopniu sierżanta sztabowego, został zdemobilizowany przez batalion zapasowy 71 pułku piechoty.
Po zwolnieniu z wojska rozpoczął pracę w firmie ojca w Zakopanem. W 1922 otrzymał własną kartę przemysłową. „Po kilku latach intensywnej pracy rozwinął swoją pracownię stolarską zatrudniając kilkunastu ludzi i przy częściowym poparciu ze strony krewnych wybudował własny dom”. Po latach prosperity z powodu „żyrowania obcych mebli oraz niefortunnego udziału w spółce fabrycznej, poniósł dotkliwe straty materialne dla pokrywania, których zmuszony był sprzedać swoją własność”. Po zlikwidowaniu pracowni na początku 1932 wyjechał z Zakopanego do Warszawy, gdzie pracował dorywczo. 27 maja 1933 mieszkał przy ul. Targowej 81 m. 24 i był bezrobotnym. Należał do Związku Legionistów Polskich. 12 listopada 1934 zawiadomił Biuro Kapituły Orderu Virtuti Militari, że przebywa na stałe we Lwowie. W tym czasie pracował w Oddziale Drogowym I Polskich Kolei Państwowych. Zmarł w 1956 i został pochowany na Nowym Cmentarzu w Zakopanem (sektor K2, rząd 1, numer 12).
Był kawalerem, bezdzietnym, wyznania katolickiego.