Michał Weichert (, , ur. 5 maja 1890 w Starymieście lub w Podhajcach, zm. 11 marca 1967 w Tel Awiwie) – polski i żydowski teatrolog, reżyser teatralny, pedagog, prawnik i działacz społeczny. Uznawany za najwybitniejszego reżysera teatru jidyszowego w Polsce.

W 1919 roku kierownik artystyczny Trupy Wileńskiej. Twórca i kierownik Żydowskiej Szkoły Dramatycznej, przewodniczący Związku Artystów Scen Żydowskich w Polsce w latach 1925–1927. Kierownik Żydowskiego Teatru Dramatycznego w Warszawie oraz Żydowskiego Studium Teatralnego, Teatru Młodych (Jung Teater), Teatru Eksperymentalnego Młoda Scena (Jung Bine) i Nowego Teatru (Naj Teater). W latach 1940–1942 kierownik Żydowskiej Samopomocy Społecznej, a w latach 1943–1944 Żydowskiego Urzędu Samopomocy.

Po II wojnie światowej został aresztowany podstawie tzw. dekretu sierpniowego i oskarżony o kolaborację z Niemcami, w styczniu 1946 roku został uniewinniony przez polski sąd. W 1949 roku został uznany za kolaboranta i skazany na potępienie przez Sąd Społeczny przy Centralnym Komitecie Żydów Polskich.