Shackleton zdecydował o rozbiciu obozu na solidnej krze i czekania do czasu, aż warunki będą bardziej sprzyjające i umożliwią przeprawę na północny zachód łodziami. Założono obóz Ocean Camp dokąd przeniesiono wszystkie zapasy z pierwszego obozu Damp Camp i przez kolejne tygodnie wydobywano z wraku ubrania i rzeczy osobiste. Załoga zachowała racje żywnościowe na dalszą podróż, a podczas pobytu w obozie odżywiano się mięsem fok i pingwinów. „Endurance” ostatecznie zatonął 21 listopada 1915 roku.
thumb|120px|Hurley and Shackleton, Patience Camp (1916) Pod koniec grudnia podjęto kolejną próbę marszu w stronę Paulet Island, którą jednak zarzucono po 6 dniach i rozstawiono kolejny obóz Patience Camp, w którym załoga pozostała przez kolejne trzy i pół miesiąca. Postanowiono poczekać, aż dryft północny przemieści wyprawę nad otwarte wody. Zapasy żywności zaczęły się kończyć, a w styczniu, by zmniejszyć zapotrzebowanie na mięso fok, Shackleton rozkazał zastrzelić wszystkie drużyny psów za wyjątkiem dwóch, które zostały zastrzelone i zjedzone na początku kwietnia. Dryft przeniósł obóz na szerokość Paulet Island ok. 110 km na wschód od samej wyspy. Popękany lód uniemożliwiał jednak przeprawę saniami.