dzięki staraniom swego dyrektora kupiono kilka kamienic we Lwowie, w tym hotelu George’a, oraz wybudowało nowy gmach Hotelu Krakowskiego. Dzięki tej roztropnej polityce finansowej uniknęło strat w latach I wojny i co za tym idzie dewaluacji swych kapitałów. Już po jego śmierci stało się podstawą utworzonego w 1921 Zakładu Ubezpieczeń Pracowników Umysłowych. Był także członkiem rady nadzorczej Galicyjskiego Ziemskiego Banku Kredytowego SA we Lwowie (1910–1917)Szematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok 1914, Lwów 1914, s. 985–986..
Politycznie związany z narodową demokracją, przez pewien czas prezesował lwowskiemu komitetowi tego stronnictwa. Był także z jego ramienia członkiem Rady Miasta LwowaHenryka Kramarz, Samorząd Lwowa w czasie pierwszej wojny światowej i jego rola w życiu miasta, Kraków 1994, s. 16, 20.. W 1893 współinicjator i założyciel, a następnie członek zarządu Związku Naukowo-Literackiego we LwowieAleksandra Lubczyńska, Z działalności odczytowej Związku Naukowo-Literackiego we Lwowie (1893/1898-1914), „Res Historica” t. 38, 2014, s. 123–124.. W 1895 wraz z prof. Antonim Kaliną współzałożyciel Towarzystwa Ludoznawczego, którego kolejno przez dłuższy czas był skarbnikiem i wiceprezesem.