Podczas finałowego koncertu w Teatrze Wielkim w Łodzi odbyło się głosowanie widzów na najlepszą ich zdaniem kompozycję, oddano 380 ważnych głosów, a Nagroda Publiczności Operowej trafiła również do Rafała Janiaka.
Streszczenie Akt I Łódź – 1900 rok. Izrael Poznański, fabrykant, umiera. Wokół niego zgromadzeni są ludzie: lekarz, córka, syn. Poznański ma wysoką gorączkę, majaczy. Widzi rzeczywistość na przemian ze scenami z przeszłości. Widzi też sceny nierzeczywiste. Przypływa do niego tajemniczy statek. Marynarz ze statku, pół człowiek-pół koń, zaprasza go na pokład, obiecując upragnione wakacje. Poznański nie zgadza się, twierdzi, że „trzeba pracować”.
Rok 1892. Do Łodzi przybywa Ignacy Przybysz. Jest rewolucjonistą-terrorystą. Chciałby zabić Poznańskiego. Poznajemy też Zofię Grabowską, która przyjeżdża do Łodzi z Francji. Jest socjalistką i sufrażystką, walczy o prawa robotników i prawa kobiet. Chce spotkać się z Poznańskim, przekonać go do działań na rzecz poprawy życia i warunków pracy robotnic w jego fabryce. Tymczasem Poznański spotyka się z baronem Maurycym de Hirschem w Londynie. Baron, jeden z najbogatszych ludzi w Europie, usiłuje zrealizować plan przesiedlenia wszystkich Żydów z Rosji do Argentyny i Brazylii. Polska, jako część imperium rosyjskiego, wchodzi w zakres jego planów.