Miał staruszek gust wyrzucić tę bandę, Że się tak do nieba pchają na grandę! Wąsem ruchał, brodą ruchał, Ale się nie udobruchał. Leguny czekały, leguny!
Spostrzegł Pan Bóg, że Piotr święty coś knowa, Więc odzywa się do niego w te słowa: Bądźże z wiary, wpuść ich Pietrze, Bo pomarzną mi na wietrze, Leguny kochane, leguny!
Chodźcie, chodźcie, mnie was tutaj potrzeba By nie wleźli bolszewicy do nieba. Niechaj wiedzą syny czarcie, Że przy bramie, tu, na warcie Leguny są polskie, leguny!
I uczynił z nich Piotr święty załogę I wypłacił im relutum za drogę. A gdy zmorzył sen Piotrusia Z aniołkami husia-siusia Leguny tańczyły, leguny!
Przypisy
Kategoria:Polskie pieśni wojskowe