Odnóża mają spody bioder i krętarzy czarniawobrązowe, wierzch krętarzy oraz uda, rzepki i golenie beżowe, natomiast wierzch nadstopi i stóp błękitny. Tę ostatnią barwę zaobserwować można jednak dopiero u osobników po czwartym linieniu i jedynie po pewnym czasie od przejścia procesu lnienia. Nie zachowuje się ona u okazów przechowywanych w alkoholu. Wszystkie stopy mają trichobotria maczugowate rozmieszczone na planie litery U w ich wierzchołkowej części.

Opistosoma (odwłok) ma wierzch i boki beżowe z ciemnym wzorem z pasków, kropek i siateczkowania, spód zaś czarny z jaśniejszymi pokrywami płuc książkowych. Ostatni człon tylnych kądziołków przędnych jest krótki i prawie stożkowaty.

Samiec ma buławkę płciową o gruszkowatym tegulum i szerokim, płaskim w przekroju embolusie z haczykowatym wierzchołkiem. Na embolusie znajdują się trzy kile, z których tylno-grzbietowy i przednio-grzbietowy biorą początek nasadowo i kończą się tuż przed szczytem, a przednio-brzuszny zaczyna się w ⅔ długości narządu i skręca się spiralnie ku jego wierzchołkowi. Pierwsza para odnóży samca ma na goleniach haki służące do podtrzymywania samicy podczas kopulacji.