We wrześniu 1944 został aresztowany w Międzylesiu, jednak zdołał uciec i znalazł się w Nowym Targu, gdzie w dalszym ciągu prowadził tajne nauczanie.

Po II wojnie światowej wrócił do Warszawy, został dyrektorem założonego przez siebie liceum w Wawrze, pracował w Ministerstwie Oświaty jako naczelnik wydziału organizacyjnego, działał w Zarządzie Głównym Związku Nauczycielstwa Polskiego. Od 1946 kurator Okręgu Szkolnego Łódzkiego. W latach 1946–1948 członek Komitetu Łódzkiego PPR, od 1948 członek PZPR. W 1947 współpracował z czasopismami „Kuźnica” i „Wieś”. W latach 1948–1953 wicedyrektor Instytutu Badań Literackich w Warszawie, od 1948 wykładowca historii literatury na Uniwersytecie Warszawskim, w latach 1953–1954 jako zastępca profesora. Był kontraktowym profesorem i prorektorem Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie (1949–1950). W latach 1951–1952 wykładał w Szkole Partyjnej Komitetu Centralnego PZPR. W latach 1948–1960 redaktor działu klasyków polskich Państwowego Instytutu Wydawniczego.