Leon Sowa, ps. „Jaś” (ur. 11 listopada 1904 we wsi Borów gm. OpatówekLeon Sowa: Życiorys, rękopis z dn. 13 paźdz. 1939 r., archiwum Szkoły Podstawowej im. Obrońców Westerplatte w Ujeździe, zm. 13 sierpnia 1942 w KL Auschwitz) – nauczyciel, członek AK, komendant I rejonu AK obwodu Tomaszów Mazowiecki.

Życiorys Przed wojną Naukę rozpoczął w r. 1912 w szkole rosyjskiej w Opatówku. Po rocznej przerwie w latach 1914–1915, spowodowanej wybuchem I wojny światowej, kontynuował naukę w szkole ludowej w Borowie do roku 1919, kiedy to wstąpił do 2-letniej preparandy nauczycielskiej w Opatówku. Po jej ukończeniu przez 4 lata kontynuował naukę w seminarium nauczycielskim w Liskowie, pow. kaliski. Po przeniesieniu tegoż seminarium do Słupcy w 1926 r., na 5 rok nauki udał się do seminarium nauczycielskiego w Tomaszowie Mazowieckim, które ukończył w r. 1927, uzyskując maturę i prawo nauczania w publicznych szkołach powszechnych (PSP). Przez rok pozostawał bez pracy z uwagi na brak wolnych stanowisk w okolicznych szkołach. W r. 1928 został zatrudniony jako nauczyciel w PSP w Będkowie. W r. 1933 złożył egzamin nauczycielski, a 1 sierpnia 1935 awansował na stanowisko kierownika PSP II stopnia w pobliskiej Olszowie. W r. 1930 ożenił się z Kazimierą Bączewską, nauczycielką szkoły w Będkowie, z którą miał dwóch synów Jerzego ur.