thumb|Straty terytorialne Iranu na Zakaukaziu po przegranych wojnach z Rosją Fath Ali Szah Kadżar, pers فتحعلى‌شاه قاجار – drugi szach Iranu z dynastii Kadżarów, panujący w latach 1797–1834.

Był najstarszym synem Hosejn-gholi Chana, brata Aghi Mohammada Chana, przy czym imię Fath Ali otrzymał na cześć swojego dziadka. Jego ojciec zginął w walce z Turkmenami w 1777. Dwa lata później dołączył do swojego wuja, Aghi Mohammada Chana, który chociaż był kastratem, poślubił jego matkę i stał się jego przybranym ojcem. Po wstąpieniu na tron w 1789 Agha Mohammad wyznaczył go na swojego następcę. Pomimo to, po śmierci swojego wuja w 1797 Fath Ali Szah przez kilka lat musiał walczyć z rozmaitymi pretendentami do tronu i jego władza ustabilizowała się dopiero w 1801.

Najważniejszym wydarzeniem panowania Fath Ali Szaha były dwie wojny z Rosją w latach 1804-1813 i 1826–1828. W 1801 car Paweł I dokonał aneksji Gruzji, która tradycyjnie pozostawała w strefie wpływów Iranu, i w 1804 doszło do wybuchu wojny pomiędzy dwoma państwami. Ukazała ona z całą jaskrawością militarną niższość perskiej armii w stosunku do wojsk europejskich i kończący ją traktat golestański przewidywał utratę przez Iran wszystkich terytoriów położonych na północ od rzeki Kura.